Biz

Evrensel, insani ve toplumsal değerlerin korunması ve hatırlanması doğrultusunda,sosyal sorumluluk bilinciyle, MDTist, 10 Aralık Dünya İnsan hakları gününde ‘BİZ’ i ağırlıyor…kendi hikayelerimizle hesaplaşmak için.“biz”e dair.ve gözleri açık gittiği için yasını tutamadıklarımıza, aşk ile uğurlayamadıklarımıza dair… İzleyiciler tarafından çevrelenmiş performans alanındaki üç erkek dansçı, bir yanda fiziksel teması kaybetmedikleri üçlü hareket formları, diğer yanda bir başlarına kaldıkları taşkınlık anları arasında gezinerek “cem” oluyorlar. Bedenleri ve bellekleri üzerinde çalışıp, “biz”i neyin birlediğini ve harekete geçirdiğini keşfe dalıyorlar. Cem Yıldız, bilgisayar ortamında canlı olarak çoğalttığı ve dönüştürdüğü vokali ve bağlamasıyla “cem”i yürütüyor, ses ve nefes oluyor....“Kim insan sayılır? Kimin yaşamı yaşam sayılır? Son olarak da, bir yaşamı yası tutulabilir kılan nedir? Tarihlerimiz ve bulunduğumuz yerler arasındaki farklara rağmen, bir “biz”den bahsetmek sanırım mümkün; zira birisini yitirmiş olmanın ne demek olduğuna dair hepimizin bir fikri vardır… Hadi yüzleşelim. Birbirimiz tarafından çözülürüz. Ve eğer çözülmüyorsak bir şeyleri ıskalıyoruz demektir.” (Judith Butler, Kırılgan Hayat)“…dilin, giden dişin yerini ikide bir yoklaması gibi hatırlama da, hep bir boşluğu yoklama ve yokluğun hala ve hep yok olduğunu yeniden duyurmaya bıkmayan bir vecdedir.” (Şule Gürbüz)“Bu çok felsefi duyulabilir, ama mevzu oynamayı oynamamak ya da oynamamayı oynamak.” (Bruce Lee, Ben Bruce Lee’yim)